Verjaagd door de druk van Monsanto

Print Email Share Tweet

Joop Bouma, Trouw, November 10, 2017

INTERVIEW

De Amerikaanse Carey Gillam beschrijft in een boek hoe Monsanto, fabrikant van de omstreden onkruidverdelger Roundup, dit product wereldwijd in de markt zette. Een feitelijk relaas van omkoping, grove misleiding en corruptie.

Carey Gillam is sinds kort geen journalist meer. Jarenlang gold ze bij persbureau Reuters als een expert in nieuws over bestrijdingsmiddelen. Bijna twintig jaar verdiepte ze zich in Roundup, de onkruidverdelger van Monsanto. Daarbij berichtte ze ook uitgebreid over de keerzijde van dit bestrijdingsmiddel.

De werkzame stof in Roundup – glyfosaat – is al jaren omstreden en wordt ervan verdacht kankerverwekkend te zijn bij mensen. Resten van de meest verkochte herbicide ter wereld worden in ons voedsel en onze urine aangetroffen. De EU worstelt met een besluit over een verbod of een tijdelijke verlenging van de toelating. Sommigen zien in Roundup het DDT van de 21ste eeuw, een stof die de soortenrijkdom aantast, die boeren en consumenten ziek maakt.

Gillams zet haar expertise over Roundup nu in als onderzoeksdirecteur van een kleine Amerikaanse organisatie, US Right to Know, een ngo die informatie verzamelt over de risico’s van voedsel en de invloed van de industrie op overheidsbeleid. De overstap van journalist tot activist was niet helemaal een vrije keuze, vertelt ze.

U schrijft in de inleiding van het boek dat Monsanto van alles heeft geprobeerd om u dwars te zitten toen u als journalist voor Reuters werkte. Hoe ging dat in zijn werk?

“PR-mensen van Monsanto en van organisaties die door Monsanto zijn opgericht belden me thuis, zeer kritisch en beledigend, ze stuurden emails naar mijn hoofdredacteur. Het was bijna bedreigend. Ik werd op internet aangevallen door Academics Review, een organisatie die volgens hun doelstelling zuivere, onafhankelijke wetenschap wil promoten. Ze schreven dat ik een slechte journalist was en dat ik de industrie in een kwaad daglicht stelde. Later kwamen we er achter dat Academics Review met geld van Monsanto was opgezet. Monsanto heeft er veel werk van gemaakt om mij van het dossier af te krijgen. Dat hebben ze later ook toegegeven. In de eerste vijftien jaar had ik een hoofdredacteur die mij volledig dekte. Voor hem gold er maar één regel: kloppen de feiten.

“Bij Monsanto ging het niet eens om de feiten. Ze namen me kwalijk dat ik altijd alle partijen aan het woord liet, ook critici. De fabrikant vond dat alleen hun standpunt het juiste was. Ik begrijp wel dat Monsanto mij daar weg wilde hebben. Mijn artikelen voor Reuters kwamen bij alle kranten, radio- en tv-stations, wereldwijd. Media zagen mij als een gezaghebbend verslaggever op dit onderwerp. In het begin waren ze bij Monsanto heel vriendelijk, ze nodigden me uit, wilden alles graag uitleggen. Het kostte me talloze ontmoetingen met wetenschappers en boeren om er achter te komen dat datgene wat een multinational vertelt niet per se overeenkomt met wat er werkelijk aan de hand is.’’

View Article