قاتل علفهای هرز برای صبحانه

چاپ پست الکترونیک (ایمیل) اشتراک گذاری توییتر

کری گیلام ، اخبار بهداشت محیط، اکتبر 11، 2017

یادداشت سردبیر: قطعه زیر برگرفته از کتاب جدید کری گیلام است Whitewash: داستان قاتل علف های هرز، سرطان و فساد علمی، منتشر شده توسط Island Press.

برای بسیاری از افراد ، یک نان شیرینی برشته شده با عسل ممکن است یک انتخاب صبحانه سالم به نظر برسد. دیگران ممکن است یک کاسه بلغور جو دوسر یا دانه های ذرت یا یک صفحه داغ تخم مرغ خرد شده را ترجیح دهند. به احتمال زیاد تعداد کمی از وعده غذایی صبحگاهی از دوز قاتل علف های هرز که با سرطان ارتباط دارد استقبال می کنند.

با این حال این دقیقاً همان چیزی است که آزمایشات آزمایشگاهی خصوصی در ایالات متحده از سال 2014 با تکرار هشدار دهنده ای شروع به نشان دادن کرد: بقایای پرکاربردترین علف کش در جهان به وعده های غذایی آمریکایی راه می یافت.

آزمایش از آن زمان ، توسط هر دو محقق خصوصی و عمومی ، نشان داده است که بقایای گلیفوزات نه تنها در نان شیرینی ، عسل و بلغور جو دوسر بلکه در مجموعه وسیعی از محصولات که به طور معمول قفسه های فروشگاه های مواد غذایی را شامل می شوند ، از جمله آرد ، تخم مرغ ، کلوچه ها ، غلات و حبوبات غلات ، سس سویا ، آبجو و شیر خشک.

در واقع ، بقایای گلیفوسات به حدی فراگیر است که در ادرار انسان یافت شده است. دامها همچنین این دانه ها را در غلات مصرف شده برای تهیه خوراک خود از جمله ذرت ، سویا ، یونجه و گندم مصرف می کنند.

ایالات متحده از بالاترین سطوح باقیمانده گلیفوزات استفاده می کند ، که به گفته منتقدان ، میزان نفوذ مونسانتو بر تنظیم کننده ها را تأکید می کند. 

باقیمانده گلیفوزیت سالها در نمونه های نان در انگلستان و همچنین در محموله های گندم خارج شده از ایالات متحده به بازارهای خارج از کشور کشف شده است. اتحاد برای سلامت طبیعی در گزارش آوریل 2016 خود اعلام کرد: "آمریکایی ها روزانه در غذاهای معمولی گلیفوسات مصرف می کنند" ، که در آن بقایای گلیفوسات در تخم مرغ و خامه قهوه ، شیرینی پخته شده و بلغور جو دوسر کشف شد.

در داکوتای شمالی ، یک کشاورز در دانشگاه ایالتی ، جوئل رانسوم ، چنان در مورد باقیمانده گلیفوزات کنجکاو شد که در سال 2014 آزمایشات خود را بر روی نمونه های آرد منطقه انجام داد. داکوتای شمالی مقدار زیادی از گندم بهاره قرمز سفت و سخت آمریکا را می کارد ، نوعی که اشراف گندم محسوب می شود و بالاترین میزان پروتئین را در بین تمام گروه های گندم آمریکایی حمل می کند.

برای تهیه برخی از بهترین نان های مخمر ، رول سفت و شیرینی پزی استفاده می شود. اما پرورش گندم و آوردن یک محصول سالم برای برداشت محصول همیشه در شرایطی که به شرایط سرد و مرطوب مشهور است آسان نیست. برای سهولت در برداشت محصول ، بسیاری از کشاورزان داکوتای شمالی محصولات گندم خود را مستقیماً با گلیفوزات اسپری می کنند تا به خشک کردن گیاهان در یک هفته یا حدود قبل از استفاده از ترکیبات کمک کنند. این روش در ساسکاچوان ، آن سوی مرز کانادا نیز معمول است. بنابراین هنگامی که رانسوم آزمایشات خود را روی نمونه های آرد منطقه ، از جمله آرد کانادا انجام داد ، انتظار داشت برخی از نمونه ها را با گلیفوزیت پیدا کند. او مطمئناً انتظار نداشت که همه آنها باقیمانده گلیفوزات داشته باشند. اما آنها این کار را کردند.

حداقل از دهه 1960 ، متخصصان غذا و بهداشت جهان سعی کرده اند اندازه گیری کنند که چه مقدار از یک سموم دفع آفات می تواند روزانه بلعیده شود - "یک مصرف روزانه قابل قبول" (ADI) - در طول زندگی بدون هیچ خطر سلامتی قابل توجه.

ایالات متحده از بالاترین سطوح باقیمانده گلیفوزات استفاده می کند ، که به گفته منتقدان ، میزان نفوذ مونسانتو بر تنظیم کننده ها را تأکید می کند. سازمان حفاظت محیط زیست حتی تا آنجا پیش رفته است که می گوید در هنگام گلیفوزیت می توان از حاشیه های ایمنی که طبق قانون برای محافظت از کودکان در معرض آفت کش استفاده شده است ، کاسته شود.

مشاهده مقاله